OIK

Ośrodek Interwencji Kryzysowej działa w strukturze organizacyjnej Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Środzie Wielkopolskiej


Świadczy usługi mieszkańcom powiatu średzkiego będącym w sytuacji kryzysowej , a w szczególności dotkniętym przemocą w rodzinie.
Ośrodek zapewnia pomoc psychologiczną, pedagogiczną, prawną i socjalną jak również schronienie.
W obiekcie OIK mieści się Niebieski Pokój służący między innymi jako miejsce posiedzeń Sądu związanych z przesłuchiwaniem małoletnich ofiar przemocy.

Ośrodek Interwencji Kryzysowej zlokalizowanej przy ulicy Lipowa 12 w Środzie Wielkopolskiej zaprasza do korzystania z pomocy prawnej, psychologicznej, pedagogicznej, socjalnej.

Ośrodek Interwencji Kryzysowej przy ul. Lipowiej 12 w Środzie Wielkopolskiej czynny jest w następujących godzinach:

poniedziałek 8.00 - 16.00

wtorek, środa, czwartek i piątki 7:00 - 15:00


W ośrodku dyżurują psycholodzy, pedagodzy i pracownicy socjalni.

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
tel: 61 285 86 32 ,
tel. kom 519 176 311

 

Każdy człowiek ma prawo żyć godnie, cieszyć się z życiem i mieć oparcie w bliskich osobach zwłaszcza w rodzinie. Każdy ma prawo do życia w rodzinie bez przemocy a to oznacza bezpieczeństwo, szacunek, zaufanie, odpowiedzialność i partnerstwo ekonomiczne.

PRZEMOC W RODZINIE ŁAMIE TWOJE PODSTAWOWE PRAWA!

PRZEMOCY NIC NIE USPRAWIEDLIWIA!

PRZEMOC TO PRZESTĘPSTWO ŚCIGANE PRZEZ PRAWO!

( ART. 207 PAR. 1 K.K.)

Każda przemoc wymaga zdecydowanego przeciwstawienia się jej, jeśli się tego nie zrobi będzie się rozwijała i wzmacniała, nie trzeba jej znosić i samemu radzić sobiez przemocą, należy przerwać milczenie i zwrócić się o pomoc do instytucji, które wspierają ofiary przemocy.
Uwierz - istnieje życie bez przemocy, nie rezygnuj z tej decyzji , twoje życie jest w twoich rękach i od ciebie zależy jak ono będzie dalej wyglądało .
Nikt nie ma prawa znęcać się nad drugim człowiekiem, przemocy nie wolno akceptować, poniższe informacje pomogą każdej osobie doświadczającej przemocy przełamać wstyd i strach przed jej ujawnieniem.



Twoje życie i zdrowie jest bezcenne!

Zwróć się o pomoc do pracowników instytucji , które mogą Ci pomóc.

 

Przemoc w rodzinie zwana także przemocą domową, to jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny a także  innych osób zamieszkujących wspólnie lub wspólnie gospodarujących, w szczególności  narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające  ich godność osobista, nietykalność cielesną, wolność , w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące  cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.


- Przemoc fizyczna - to każde agresywne zachowanie skierowane przeciwko ciału ofiary, mogące prowadzić do bólu i fizycznych obrażeń. Są to: popychanie, odpychanie, obezwładnianie, przytrzymywanie, policzkowanie, szczypanie, kopanie, duszenie, bicie otwarta ręką i pięściom, bicie przedmiotami, ciskanie w kogoś przedmiotami, parzenie, polewanie substancjami żrącymi, użycie broni, porzucanie w niebezpiecznej okolicy, nieudzielanie koniecznej pomocy.


- Przemoc psychiczna - o agresywne zachowania, które mają na ogół charakter poniżający lub budzące poczucie zagrożenia i wywołują emocjonalny ból lub cierpienie są to: wyśmiewanie poglądów, religii, pochodzenia, narzucanie własnych poglądów karanie przez odmowę uczuć, zainteresowania, szacunku, stała krytyka, wmawianie choroby psychicznej, izolacja społeczna kontrolowanie i ograniczanie kontaktów z innymi osobami), domaganie się posłuszeństwa, ograniczanie snu i pożywienia, degradacja werbalna (wyzywanie, poniżanie, upokarzanie, zawstydzanie), stosowanie gróźb. 


- Przemoc ekonomiczna - to uniemożliwienie dostępu do rodzinnych środków finansowych np.:
Odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej , utrudnianie aktywności zawodowej, niezaspokajanie podstawowych materialnych potrzeb rodziny, okradanie, wyliczanie wydatków.


- Przemoc seksualna - to wymuszanie pożycia seksualnego lub nieakceptowanych niechcianych praktyk seksualnych. Jest to: demonstrowanie zazdrości, współżycie po akcie przemocy, sadystyczne akty seksualne, wymuszanie pożycia seksualnego, nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych, wymuszanie seksu z osobami trzecimi, zmuszanie do prostytucji i gwałt, sadystyczne formy współżycia seksualnego ( zmuszanie do współżycia tuż po porodzie ), przymuszanie do oglądania pornografii. Z molestowaniem seksualnym dziecka - osoby w wieku bezwzględnej ochrony - mamy do czynienia zawsze, jeśli osoba dojrzała seksualnie świadomie lub przez zaniedbanie swoich obowiązków społecznych lub obowiązków wynikających z odpowiedzialności za dziecko, dopuszcza do zaangażowania dziecka w jakąkolwiek aktywność natury seksualnej, której intencją jest seksualne zaspokojenie osoby dorosłej, przy czym nie jest ważne, czy jest przymus czy nie, czy zachowanie dotyczy kontaktów genitalnych czy innych, czy jest przez dziecko inicjowane, a także czy pozostawia jakieś długotrwałe lub krótkotrwałe szkody.

 

Jakk rozpoznać, że dziecko jest ofiarą przemocy?

Objawami przemocy dokonywanej na dziecku mogą być:

powtarzające się obrażenia - ślady po uderzeniach, siniaki, poparzenia, pręgi na ciele, zadrapania,
zaniedbany wygląd,
nadmierne agresywne zachowania,
wycofanie, bierność, nieśmiałość,
wstyd przed zdjęciem ubrania,
kłopoty w nauce,
kłopoty z apetytem i snem,
ssanie kciuka
obgryzanie paznokci,
moczenie się,
płaczliwość,
nadmierna zależność od dorosłych,
kłopoty w nauce,
strach przed dorosłymi,
trudności w utrzymywaniu przyjaźni,
izolacja,
zaniżona samoocena,
problemy emocjonalne.

 

Chcesz pomóc dziecku, to:

 

• Uwierz w to, co mówi dziecko i doceń, że ci o tym powiedziało. Pamiętaj, że dzieci bardzo rzadko kłamią czy zmyślają w takich sprawach.

• Przekonaj je, że to nie stało się z jego winy. Wytłumacz, że jeśli nawet odczuwało przyjemność, nie oznacza to, że jest zepsute, lecz działo się tak dlatego, ponieważ ciało ludzkie jest tak zbudowane, że dotykanie określonych jego części wywołuje przyjemność niezależnie od tego, czy się tego chce czy nie.

• Przekonaj dziecko, że nie jest samo, bo ty z nim jesteś i będziesz je ochraniać i zrobisz wszystko, aby to się nie powtórzyło.

• Nie wyolbrzymiaj spraw ani nie dramatyzuj, ale też nie udawaj, że nic się nie stało i że dziecko musi jak najszybciej o wszystkim zapomnieć. Nie okazuj zniecierpliwienia, ale nie twórz też atmosfery wielkiego nieszczęścia i cierpienia.

• Nigdy nie sprawiaj wrażenia, że obwiniasz dziecko o to, co się stało. Nie zadawaj pytań w rodzaju: Dlaczego od razu nie uciekłeś?. Dlaczego mi o tym wcześniej nie powiedziałeś? - sugerują one, że dziecko nie zachowało się tak jak powinno.

Skutki przemocy wobec dzieci są bardzo poważne. Oprócz uszkodzeń ciała (w skrajnych przypadkach nawet śmierci) powoduje ona długotrwałe, nawet trwające całe życie, zaburzenia emocjonalne. Ofiary przemocy w dzieciństwie tracą, często na całe życie, zdolność kochania innych ludzi i ufania im. Dzieci żyjące w domach pełnych przemocy cierpią z powodu strachu i poczucia winy. Są rozdarte emocjonalnie -jednocześnie kochają prześladowcę i nienawidzą go. Bardzo często czują się odpowiedzialne za przemoc i obwiniają się, że nie potrafią obronić przed przemocą matki czy rodzeństwa.

 

 

Cykl przemocy domowej


Przemoc domowa rzadko jest czynem jednorazowym, znacznie częściej jest procesem  o długiej nawet kilkunastoletniej historii, ma tendencje do powtarzania się według zauważanej prawidłowości. Cykl przemocy składa się zwykle z trzech następujących po sobie faz :
 

  • Faza narastającego napięcia - jest to początek cyklu który charakteryzuje się wzrostem napięcia       i natężeniem sytuacji konfliktowych. Objawia się poprzez :

- zniesławianie, poniżanie kobiety, sceny zazdrości, wybuchy gniewu, grożenie użyciem siły

- mężczyzna zazwyczaj wydaje ultimatum niewykonalne przez kobietę

- w obawie przed (,, utratą twarzy” ) nasila reakcje agresywne

- często zaczyna więcej pić, przyjmować inne środki zmieniające świadomość

- prowokuje kłótnie i staje się coraz bardziej niebezpieczny i przerażający

- sprawia wrażenie, że coraz mniej panuje nad swoim gniewem

- kobieta stara się opanować sytuacje, uspokaja go, spełnia wszystkie jego zachcianki aby powstrzymać go przed wyrządzeniem krzywdy

  • Faza gwałtownej przemocy:

-następuje wybuch gniewu i agresji

- na tym etapie dochodzi do: utraty kontroli,

- podkreślenia swojej władzy

- jest to faza krótka i trudno przewidzieć jej skutki ( podbite oko, połamane kości, obrażenia wewnętrzne, porobienie ,śmierć )

  • Faza miodowego miesiąca :

jest to faza skruchy ze strony sprawcy i okazywanie miłości.

- spokojne zachowanie mężczyzny, zwykle wie że posunął się za daleko i staje się inną osobą

- czuje się winny, jest mu przykro, żałuje tego co zrobił, okazuje skruchę, przeprasza, obiecuje że to się nie powtórzy i stara się znaleźć dla tego co zrobił wytłumaczenie,

- wierzy że nie zrobi tego ponownie, jest przekonany że „dał jej lekcje” i nie będzie musiał ponownie walczyć     o swoja władze

- okazuje miłość i ciepło, staje się znowu podobny do tego jakim był na początku znajomości, kiedy ofiara się   w nim zakochała,

- przynosi kwiaty, prezenty ( w miarę trwania przemocy coraz rzadziej ) zachowuje się tak, jakby przemoc nigdy nie miała miejsca, rozmawia z ofiara , dzieli się swoimi przeżyciami

-troszczy się o nią, i utrzymuje satysfakcjonujące kontakty seksualne

Uwaga!

Niezatrzymana w porę przemoc, nasila się z czasem, a z każdym następnym cyklem przemocy agresja wzrasta.

Można jednak przerwać cykl przemocy- powiedz o tym co się dzieje w domu, zwrócą się o pomoc do odpowiednich instytucji.

Jeżeli w twojej rodzinie występuje problem alkoholu i przemocy, nie szukaj rad u osób niekompetentnych, ratuj zdrowie swoje i swojej rodziny, zwróć się po pomoc do instytucji, które profesjonalnie zajmują się leczeniem uzależnienia i przemocy.

Pomoc i wsparcie osobom uzależnionym świadczą m.in:

- Poradnie odwykowe

- Grupy AA i grupy rodzinne Al - Anon ( grupy wsparcia )

- Gminne Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

 

 

Mity i Sereotypy ba temat przemocy w rodzinie

 

Wiele środowisk nie reaguje na problem przemocy w rodzinie, wyrażając tym samym zgodę na przemoc. Jest to wynikiem funkcjonujących w świadomości społecznej fałszywych przekonań na temat przemocy, które zniekształcają rzeczywisty obraz. Mity i stereotypy usprawiedliwiają stosowanie przemocy, służą do ukrycia czy zbagatelizowania problemu, przez co utrudniają prawidłowe reagowanie na akty brutalności czy okrucieństwa wobec bliskich. Dają sprawcy sygnał o społecznym przyzwoleniu na przemoc, umacniają w nim pewność siebie i poczucie bezkarności, zniewalając ofiarę przemocy i zmuszając ją do milczenia. Warto zatem wiedzieć co jest mitem i stereotypem, aby nie ulegać fałszywym przekonaniom, odbierającym siłę do walki o lepsze życie.

  „Przemoc w rodzinie to sprawa prywatna, nikt nie powinien się wtrącać”

NIEPRAWDA!!!

Przemoc, wykorzystywanie, bicie, krzywdzenie osób bliskich jest przestępstwem, tak samo groźnym i podlegającym karze jak przemoc wobec osób obcych. Bycie małżeństwem czy mieszkanie razem pod jednym dachem, w wolnym związku nie daje nikomu prawa do stosowania przemocy, nie zwalnia z odpowiedzialności prawnej. Każdy ma prawo , a nawet obowiązek reagować na przestępstwo.

  „Przemoc zdarza się tylko w rodzinach z marginesu społecznego”

NIEPRAWDA!!!

Przemoc w rodzinie występuje we wszystkich grupach społecznych, niezależnie od poziomu wykształcenia lub statusu społecznego czy materialnego.

  „Przemoc jest wtedy , gdy są widoczne ślady na ciele ofiary”

NIEPRAWDA!!!

Nie tylko siniaki, złamania czy oparzenia świadczą o przemocy. Przemoc ma „wiele twarzy”. To także poniżanie, obelgi, zmuszanie do określonych zachowań, grożenie, zastraszanie.

  „Jeśli ktoś jest bity, to znaczy ,że sobie na to zasłużył”

NIEPRAWDA!!!

Nikt nie zasługuje na bicie, krzywdzenie, maltretowanie, niezależnie od tego co zrobił lub powiedział. Nie wolno poniżać, bić innych , ani się nad nimi znęcać. Nikt nie ma takiego prawa.

„ Policja nie powinna interweniować w sprawach rodzinnych”

NIEPRAWDA!!!

Przemoc domowa to przestępstwo ścigane przez prawo, a nie sprawa rodzinna. Policja jest powołana do ochrony bezpieczeństwa osób, zapobiegania popełnianiu przestępstw i ściganiu sprawców, niezależnie od tego czy osoba dotknięta przemocą należy do rodziny sprawcy czy nie.

                          „Ofiary przemocy w rodzinie akceptują przemoc”

NIEPRAWDA !!!

Ofiary przemocy w rodzinie nie chcą być źle traktowane przez swoich bliskich. Starają się bronić siebie i innych zagrożonych przemocą członków rodziny. Chcą przerwać przemoc, często nie potrafią tego zrobić.

 „To był jednorazowy incydent ,który nigdy się nie powtórzy”

NIEPRAWDA !!!

Przemoc domowa niemal nigdy nie jest wyjątkowym, pojedynczym wydarzeniem, przemoc ma tendencje do powtarzania się. Nie wolno czekać i łudzić się, że sama się skończy. Przemoc nigdy sama nie mija - trzeba stanowczo powiedzieć NIE i podjąć konsekwentne działania by wyjść z przemocy.

 „Gdyby ofiara naprawdę cierpiała , odeszłaby od sprawcy”

NIEPRAWDA !!!

Nikt nie lubi być poniżanym i bitym. Osoby doznające znajdują się w bardzo trudnej sytuacji wypełnionej bólem, cierpieniem, strachem, bezsilnością i poczuciem osamotnienia. Tkwienie w związku pełnym krzywdzenia wynika między innymi z wyznawania tradycyjnych wartości takich jak miłość, trwałość, małżeństwa, mylnego przeświadczenia, że sprawca jest dobry dla dzieci, gdyż ich nie bije, przekonania o zależności ekonomicznej od sprawcy i niemożności samodzielnego funkcjonowania, wiary w obietnice sprawcy, że się zmieni, nieracjonalnego obwiniania się za przemoc czy tez braku wiedzy na temat miejsca gdzie osoba dotknięta przemocą może znaleźć bezpieczne schronienie i specjalistyczną pomoc.

  „Przyczyną przemocy w rodzinie jest alkohol”

NIEPRAWDA !!!

Nawet uzależnienie od alkoholu nie zwalnia od odpowiedzialności za działania dokonywane pod jego wpływem. Alkohol może nasilać przemoc i ułatwia jej stosowanie. Stanem nietrzeźwości sprawcy próbują usprawiedliwić fakt znęcania się nad członkami rodziny.

  „Gwałt w małżeństwie nie istnieje

NIEPRAWDA !!!

Każda osoba niezależnie od tego czy żyje w związku formalnym, nieformalnym czy jest wolna jest uprawniona do samodzielnego decydowania o swoim życiu intymnym i zachowaniach seksualnych. Małżeństwo nie zmienia definicji gwałtu. Gwałt polega na doprowadzeniu innej osoby do poddania się czynowi nierządnemu lub do wykonania takiego czynu, stosując przemoc, groźbę bezprawna lub podstęp. Definicja ta nie wyklucza małżonków, ani innych osób z rodziny sprawcy.

„Osoby używające przemocy musza być chore psychicznie”

NIEPRAWDA !!!

Przemoc jest dążeniem do przejęcia pełnej władzy i kontroli nad innymi osobami. Nie ma żadnych danych wskazujących na istnienie bezpośredniego związku pomiędzy przemocą , a choroba psychiczną.

                                 „Nie ujawnia się tajemnic rodzinnych”

NIEPRAWDA !!!

Przemoc jest poważnym problemem, który niszczy nie tylko osobę, która jej doświadcza, ale również innych członków rodziny narażonych na uczestniczenie w atakach przemocy. Nie można ukrywać przemocy   i pozostawać biernym. Takie zachowanie na pewno nie uzdrowi rodziny. Należy chronić przed przemocą siebie   i swoich bliskich. Ujawnienie problemu i zwrócenie się po specjalistyczną pomoc nie ma nic wspólnego z ujawnieniem tajemnic rodzinnych. Przemoc domowa nie może być tajemnicą. Nie ma innej drogi do wyjścia   z przemocy niż ujawnienie jej i przeciwdziałanie.

  „Nie można zmienić swojego przeznaczenia”

NIEPRAWDA !!!

Przemoc w rodzinie nie jest nikomu przeznaczona. Żaden Stwórca nie przeznaczyłby nikomu tak okrutnego losu. Doznawanie przemocy przez lata nie oznacza, że tak musi być , że trzeba się z tym pogodzić. Wręcz przeciwnie, przemocy trzeba się przeciwstawić. Nigdy nie jest za późno, aby przerwać milczenie i zwrócić się po pomoc.

 

 

Przeciwdziałanie przemoc


Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie jest trudne, ale można tego dokonać.

Twoi sprzymierzeńcy to:

•policjant
•pracownik socjalny
•członek gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych
•psycholog
•wychowawca ze świetlicy socjoterapeutycznej
•prawnik
•nauczyciel
•kurator
•pedagog
•terapeuta uzależnień
•ksiądz
•pracownik punktu konsultacyjnego